Wie stelt, moet bewijzen?

Bij een claim uit hoofde van werkgeversaansprakelijkheid is (en blijft) het aan de werknemer om te bewijzen dat hij/zij schade heeft opgelopen in de uitoefening van zijn/haar werkzaamheden. Dat dat een werknemer niet altijd lukt, volgt uit een uitspraak van de rechtbank Oost-Brabant van januari 2026.

Eiser in deze procedure heeft op basis van een uitzendovereenkomst gewerkt bij een bedrijf dat truckonderdelen produceert. Eiser stelt dat hij tijdens zijn werkzaamheden op 1 mei 2023 zijn knie had gestoten aan een lasklem, waarvoor hij de (materiële) werkgever aansprakelijk had gesteld. De aansprakelijkheidsverzekeraar van de werkgever had een toedrachtonderzoek laten verrichten en uit dat onderzoek volgde dat er géén getuigen zijn die het beweerderlijke ongeval hebben zien gebeuren, dat er géén melding van het beweerderlijke ongeval was gemaakt en dat eiser zich na het beweerderlijke ongeval nooit had ziekgemeld. De aansprakelijkheidsverzekeraar had de aansprakelijkheid op basis hiervan van de hand gewezen, waarna eiser een bodemprocedure startte.

De aansprakelijkheidsverzekeraar en werkgever handhaafden in de procedure hun standpunt dat eiser niet heeft aangetoond dat hij schade heeft geleden in de uitoefening van zijn werkzaamheden. Daartoe voerde de aansprakelijkheidsverzekeraar en werkgever aan dat:

er geen melding is gemaakt van een ongeval, geen ongevallenregistratieformulier is ingevuld en geen BHV of Arbeidsinspectie is ingeschakeld;
eiser zich na het beweerderlijke ongeval nooit ziek heeft gemeld;
de foto’s die eiser in deze procedure in het geding heeft gebracht van de beweerdelijke ongevalslocatie niet de feitelijke situatie ter plaatse illustreren;
verschillende betrokkenen allemaal verklaren dat de situatie op de door eiser overgelegde foto een geënsceneerde situatie is;
uit de door eiser overgelegd medische informatie niet volgt dat eiser een arbeidsongeval is overkomen (er ontbreekt medische informatie uit de periode van 1 mei 2023 tot 14 juni 2023 en uit de medische informatie die wel is overgelegd, blijkt dat de knieklachten worden veroorzaakt door artrose);
de betreffende lasklem zich op 63 cm boven de vloer bevond, terwijl een knie veel lager zit.

De kantonrechter volgt het standpunt dat niet is komen vast te staan dat eiser op 1 mei 2023 schade heeft opgelopen in de uitoefening van zijn werkzaamheden en dat doet de kantonrechter voornamelijk op basis van bovengenoemde punten 5) en 6). De kantonrechter oordeelt dat eiser de stellingen, dat de lasklem bevestigd was op 63 cm boven de vloer en dat een knie van een persoon met de lengte van eiser aanmerkelijk lager zit, niet heeft weersproken. Verder oordeelt de kantonrechter dat de verklaringen die eiser in het geding heeft gebracht niet voldoende zijn en dat het door de huisarts op 8 mei 2023 waargenomen letsel (een kleine blauwe plek aan de binnenkant van het been, onder de knie) zonder nadere onderbouwing niet als bewijs kan dienen voor de stelling dat de lasklem knieletsel bij eiser heeft veroorzaakt.

Gelet op het voorgaande wijst de kantonrechter de vordering van eiser af.